دستیارهای هوشمند برای فروش و پشتیبانی

یک Agent فقط یک مدل هوش مصنوعی نیست. برای اینکه بتواند در یک فرایند واقعی کار کند، باید از ابتدا مشخص باشد چه چیزی آن را وارد عمل می‌کند، چه اطلاعاتی در اختیار دارد، براساس چه قواعدی تصمیم می‌گیرد و چه ابزارهایی اجازه دارد استفاده کند.

در کنار این‌ها، محدوده عملکرد هم باید روشن باشد. Agent باید بداند چه کاری مجاز است انجام دهد، کدام تصمیم‌ها خارج از اختیار او هستند و چه زمانی باید ادامه کار را به انسان بسپارد. ورودی‌ها، تصمیم‌ها و اقدام‌های مهم نیز ثبت می‌شوند تا بعداً بتوان عملکرد آن را بررسی کرد.

ما طراحی Agent را از تعریف یک وظیفه مشخص و مرزهای آن شروع می‌کنیم. بعد داده‌ها و ابزارهای موردنیاز، مثل پایگاه دانش، CRM، سیستم تیکتینگ یا ابزارهای داخلی، مشخص و متصل می‌شوند.

قبل از ورود به محیط واقعی، Agent با دسترسی محدود آزمایش می‌شود تا رفتارهای نادرست و نقاط ضعف آن مشخص شوند. بعد از تأیید و استقرار هم عملکرد، تصمیم‌ها و مواردی که به انسان ارجاع داده شده‌اند بررسی می‌شوند تا رفتار Agent قابل پیگیری و بهبود باشد.

هدف این نیست که بیشترین اختیار ممکن را به Agent بدهیم؛ هدف این است که برای یک کار مشخص، به‌اندازه لازم اختیار و اطلاعات داشته باشد.